Mens durf te voelen en leef voluit!

Eindelijk durft Bart langs te komen. Ik ken hem al een poosje. Een grote sterke man. Bijzonder succesvol in zijn werk. Een vakman eerste klasse. Veel mensen zijn best wat jaloers op zijn succes. Ik vraag hem waar ik hem mee kan helpen.

“Ik ben vaak terneergeslagen, heb last van humeurigheid en vraag me af waar ik alles voor doe,” is zijn antwoord, “ik werk me te pletter, verdien geld als water, maar ik word er niet blij van. Het ergste is dat mijn dochtertje me gisteren vroeg waarom ik zo vaak boos doe en mijn zoon haar bijviel. De blik van mijn vrouw sprak ook boekdelen. Ik vind het verschrikkelijk dat ze zo over me denken, maar ze hebben gelijk. Wat kan ik doen?”

Ik kijk hem aan en onze blikken ontmoeten elkaar, ik zie zijn gevoeligheid en onzekerheid. De stilte tussen ons is overweldigend. Er wellen tranen op in zijn ogen. “Ik ben bij je, we doen dit samen, ” zeg ik hem en blijf in zijn ogen kijken.

Na een paar minuten, wat een eeuwigheid lijkt, begint Bart te praten.

Hij vertelt over zijn gedrevenheid om de beste te zijn. Vroeger werd hij vaak geplaagd omdat hij gevoelig was en niet tegen onrecht kon. Ze vonden hem vaak een watje omdat hij regelmatig moest huilen als hij verloor bij het sporten of als iemand gemeen tegen hem deed. Dan werd hij verschrikkelijk boos en verloor de controle over zichzelf wat weer resulteerde in een huilbui van onmacht en drift. Hij wilde hiervan af. Geleidelijk stopte hij om zich te uiten. Het overkwam hem nog af en toe en dan ontplofte hij. Tot het moment dat hij definitief het besluit nam om zich in te houden en nooit meer de controle over zijn emoties te verliezen.  Hij zou iedereen wel eens laten zien hoe goed hij uiteindelijk in alles was. Zijn gedrevenheid en wilskracht deden de rest.

Na dit verhaal vraagt hij me nogmaals “wat moet ik doen?” “Dit,” antwoord ik hem. Verwondert kijkt hij me aan. “Wat bedoel je daar mee?’

“In wat je nu doet en net gedaan hebt ligt je antwoord”.

Ongelovig schudt hij zijn hoofd. “Bedoel je?’ Verder komt hij niet. Het wordt weer lang stil. Dan beginnen zijn tranen weer te druppen, zijn pijn stroomt middels zijn tranen naar buiten.

Hij durft weer te voelen en daardoor kan hij zijn hart stukje bij beetje weer openen.

Hij heeft een belangrijke eerste stap gezet om weer de man te worden die hij in zijn kern is.

Voelen kan pijnlijk en verwarrend zijn en een idee van kwetsbaarheid geven. Dat kan ervoor zorgen dat het gevoel genegeerd wordt. De beslissing om gevoelens te negeren doen we met ons hoofd. Ons hart gaat op slot, terwijl ons lijf intussen alle gevoelssignalen blijft oppikken. Dus we scheiden ons hoofd van ons hart en lijf. We leven in ons denken. Hierdoor kunnen we minder goed anticiperen en aanvoelen. Met ons denken onderdrukken we gevoelens en emoties en denken we dat de ander niet door heeft wat er intern met ons gebeurt. Maar onze lichaamstaal en de bijbehorende onderdrukte emoties sijpelen moeiteloos naar buiten. Er ontstaat een soort van bubbel waarin het denken een eigen werkelijkheid creëert, welke een andere is dan wat er feitelijk gebeurt. Bart denkt dat hij goed bezig is, maar mist de wereld van zijn kinderen, zijn collega’s, hij is afgescheiden van zijn intermenselijke voedingsbronnen. Hij voelt niet aan en sluit zichzelf af. Hierdoor mist hij essentiële informatie over de gevoelswereld van de mensen om hem heen en weet weinig van wat anderen meemaken en daarbij voelen.

“Ik besta omdat jij bestaat, ik ben door ons.” (Ubuntu filosofie)

Mensen kunnen dit “in hun eigen bubbel leven” lang vol houden, maar uiteindelijk raken ze uitgeput, lusteloos of opgebrand. Ze missen de verbinding met zichzelf en daardoor ook met de ander. Door alles te gebruiken wat in ons is ervaren we onze levensenergie. Door te luisteren naar de signalen van lichaam en gevoel verbinden we ons automatisch met dat wat belangrijk voor ons is. Dan voelen we onszelf en onze naasten. Dat geeft energie en power en draagt bij aan geluk en gezondheid. Dan kunnen we het leven voluit leven, alleen en met elkaar, met al zijn ups en downs.

Albert